Serbia Finally Decides To Get Tough With Soccer Violence
The Serbian Football association has promised the extremely patient country leaders that they are ready to get tough on prosecuting violent behaviour at football games. Serbia has been a hotbed of soccer violence, many of which have led to deaths. Policemen who are charged to break up the violence that erupts after a game, will usually put his life on the line. One officer was treated for burns when a rioter tried to set him on fire with a flare.
The country has laws that can prosecute violent acts at soccer games with a maximum of ten years sentencing. The problem, is that in the past the football association has been reluctant to press charges. They promise that that will change. We’ll see.
Read the full article by Zoran Milosavljevic at UK Reuters
3 opinions for Serbia Finally Decides To Get Tough With Soccer Violence
Mirha
Mar 14, 2008 at 10:43 am
I don’t think that violence in Serbian soccer can be stopped. I was born in Former Yugoslavia and violence has always been a part of soccer. Its like a culture you cannot change it.
Stealth Guerrilla
Apr 15, 2008 at 9:12 am
Nogomet u bivšoj Jugoslaviji i nacionalizam
U vreme komunizma u bivšoj Jugoslaviji, generalno bilo je zabranjeno da se javno izražava lojalnost svojoj nacionalnoj grupi na nogometnim utakmicama. Međutim, komunizam nije nikad mogao da zabrani nacionalistička rivalstva i navijači su pevali nacionalističke pesme i nosili su provokativne zastave. Kad je poćelo raspadanje Jugoslavije, pojava nacionalizma i nasilje su povezani jedan za drugim među huliganima i postoji do današnjeg dana.
Među najvećim starim Jugoslovenskim klubovima prve lige su bili Crvena Zvezda, Partizan, Dinamo Zagreb i Hajduk Split. Rivalstvo između ovih klubova je bilo intenzivno i susreti među njima su često završavali u sukobima unutra i izvan stadiona. Navijači u glavnom, su bili osobe nezavisnog stava i protivnici tadašnje vlade. Kao što Igor Todorović, Srpski nogometski komentator i novinar objašnjava,
“Treba shvatati da establišment možda su bili komunisti i za Jugoslaviju ali navijači u glavnom nisu. Navijači Partizana možda mrze Zvezdu, ali na kraju, oni su Srbi. Jedan od naši poslovica ovde je da, ‘Sama Sloga Srbina Spasava.’ Mi to osećaje uzimamo vrlo ozbiljno”.
Nadaleko, najpoznati klub sa najvećim stadionom (poznat kao Marakana kao famozni brazilski stadion) je bio Crvena Zvezda. U 1989, navijači Crvene Zvezde su se zvanično nazvali Delije. Do tada, ekstremni navijači Crvene Zvezde su bili rastuti na 7 i 8 grupa navijača koji su delili severni dejo Marakana. U isto vreme, proglasili su se kao ekstremni nacionalisti i odlučili su da ću samo pevati srpske pesme i da nose samo nacionalistićke zastave.
Na 13 Maja 1990 otprilike 3,000 Delija su putovali na Zagrebaćki stadion Maksimir da gledaju Zvezda Dinamo utakmicu. Uvek je intenzivno rivalstvo, i ova utakmica je došla nekoliko sedmice pošto je Hrvatska je održala prve više partiske izbore u 50 godine (Hrvatska nacionalna partije je pobedila). Sledeći neredi su bili najgori u sportskoj historiji, i mnogo ljudi tvrde i veruju da su događaji u Zagrebu na taj dan bili simbolićni od nasilja koja će se u buduće dešavati.
Na početku devetdesetih, Crvena Zvezda je bila najaći klub u Jugoslaviji. Pobedilih su Olympic Marseille u finalu Evropskog Šampionata u 1991 u Bali. Bio je to posledni napor za Jugoslovenski nogomet zato što se Federacija je poćela da raspada.
U klimi državne represije, sankcija, kriminilizacija, mobilizacija za rat i osiromašenja navijanje za Zvezdu je postao jedini način da se pokaže opozicija protiv vlade i lojalnost grupi građanstva koji su bili iznad države. Navijanje za Zvezdu je bio izliv za osujećenja, mnogi su bili mladi ljudi kao su bili hranjeni dietom negativnosti, rasizma i nacionalističkih komentara o prošlosti pomešano s njihovim osečanjima nemoći.
Članovi Delije kao i Grobari iz Partizana su dali regrute za Arkanove Tigrove, srpska paravojna jedinica, kasnije okrivljane za mnoge zločine genocida za vreme rata u Jugoslaviji. Tigri su napravili dramatičan nastup za vreme Beogradskog derbija utakmice između Crvene Zvezde i Partizana u 22 Marta 1992. U sredini utakmice podigli su napise na kojima je bilo napisano, “20km do Vukovara”; “10km do Vukovara”; “Vukovar”, i drugih Hrvatskih gradova koji su pali pod kontrolu JNA. Obadve grupe nisu više bile podeljene nego su se ujedinile u mržnji protiv Hrvata.
Ratovi iz devetesetih godina su ostavili nasledstvo nasilja specijalno u srpskom nogometu. Postoji osećanje da srpski nogometski huligani mogu delovati nesmetano i da je vrlo malo huligana dobia bilo kakvu kaznu. Iako su uzrokovali mnogo povreda pa čak i smrt. Nogomet treba da bude način da se izgrade novi mostovi ali ima vrlo malo znakova pomirenja. Nedavni sportski susreti između razni klubova su i dalje bili pogođeni sa neredima, nasilja i netolerancije.
Stefan
Jul 14, 2008 at 1:57 am
i think it’s imposible to stop violonce at the football because it’s always been around not just in Serbia. Our white eagles team in Australia which has all serbian players often plays and their is violonce their. It’s all cultural based fighting if you know what i mean. Yes it’s confusing but no ones going to stop us fans from getting into brawls or full on riots, if anything that will make us fight more and encourge us. I have even heard of flags being banned at the soccer which really will make us even more angry
Have an opinion? Leave a comment: